ศาสนาและปรัชญา

อริยวินัย (พอจ.คึกฤทธิ์ โสตถิผโล)

อริยวินัย (พอจ.คึกฤทธิ์ โสตถิผโล)

ผู้แต่ง: วัดนาป่าพง
ความสำนึกในการรักษาศีลหรือปฏิบัติตามศีลแยกออกได้เป็น ๒ ด้านคือ การฝึกหัดขัดเกลาตนเอง(เพือความก้าวหน้าในคุณธรรมที่ยิ่งๆขึ้นไป) อย่างหนึ่ง และการคำนึงถึงประโยชน์ของผู้อื่นหรือของสังคมอย่างหนึ่งโดยเฉพาะในวินัยของพระสงฆ์ ท่านเน้นความสำนึกอย่างนี้ไว้หนักแน่น ความสำนึกอย่างแรกคือการฝึกหัดขัดเกลาตนเองนั้นพอจะมองเห็นกันได้ ชัดอยู แล้วส่วนที่ควรย้ำไว้ณที่นี้คือ การคำนึงถึงประโยชน์ สุขของส่ วนรวมหรือของผู้ อื่น เมื่อมีพระภิ กษุกระทำการไม่ดี ม่ งามขึ้นสมควรจะบัญญัติสิกขาบทพระพุทธเจ้าทรงประชุมสงฆ์ สอบสวนผู้กระทำการได้ ความสมจริ งแล้ว จะทรงชี้โทษของการกระทำนั้นว่า ไม่เป็นไปเพื่อปสาทะคือความเลื่อมใสแก่คนที่ยังไม่ เลื ่ อมใส และทำให้ ผู้ ที่ เลื่อมใสอยูแล้ วบางพวกกลายเป็นอย่างอื่นไป แล้วตรัสแถลงประโยชน์ ที่มุ่งหมายหรือวัตถุ ประสงค์ ในการบัญญัติ สิกขาบท เสร็จแล้วจึงทรงบัญญัติ สิกขาบทข้อนั้น ๆ ขึ้นไว้ ข้อความที่ว่าไม่ เป็นไปเพื้อความเลื่อมใสของคนที่ยังไม่เลื่อมใส เป็นต้นนั้น แสดงความคำนึงถึงประโยชน์สุขของ ส่วนรวมและของผู้อื่น
ดาวน์โหลดไฟล์

ความคิดเห็น

หนังสือประเภทเดียวกัน